U bent hier

Jonge Sla: Ondernemend uit de uitkering

Door: 
Nies Medema
26-03-2015
Foto: 
Luca van der Putten

Twintig jaar geleden begon ik mijn eigen journalistiek bureau. Wanhopig en vanuit een uitkering. Ik was mislukt als freelance journalist (ik verkocht wel artikelen maar kon er de huur niet van betalen) en net ontslagen bij een nogal suf vertaalbureau. Kortom, niet echt je rolmodel van een flitsende ondernemer die het helemaal  gaat maken.

Inmiddels zijn mijn boeken uitgegeven, heb ik honderden artikelen verkocht, lokale en internationale projecten opgezet en draai ik met veel werkplezier minstens 75.000 omzet per jaar. Daarbij doe ik werk dat soms vrijwillig is en soms betaald: trainingen burgerjournalistiek en collectief ondernemerschap. Ik wil graag investeren in wijken waar veel mensen met een laaginkomen en/of een laag opleidingsniveau wonen. Op die manier kunnen we de tweedeling misschien iets kleiner maken en wordt het leven mooier.

Mijn geschiedenis is bemoedigend voor de mensen die ik train. 

Ha! Denken zij, het kan dus. Doen wat je wilt en daarmee je geld verdienen.

Ja het kan. Ik kan het. 

Hoe? Hieronder een aantal factoren die het voor mij gemakkelijker maakten.

Training ondernemerschap

In Amsterdam was er toen ik startte een organisatie (STEW) die een jaartraining gaf aan mensen die zelf vanuit de uitkering wilden leren ondernemen. Boekhouding, marketing, planning, timemanagement en individuele coaching zaten in één pakket. We werkten met een groep starters aan het verwezenlijken van onze dromen.

Ruilen

We leerden dat niet alles met geld hoeft te gaan. De edelsmid in de groep smeedde mijn trouwring in ruil voor mijn teksten over haar werk. Of eigenlijk had ik dat ruilen al geleerd door veel door Europa te liften en verhalen te delen in ruil voor vervoer. 

Ja kun je krijgen

Dat liften leerde me ook dat je iets kunt vragen als je het wilt. Mensen kunnen nee zeggen, en veel doen dat ook, maar vaak is er ook wel iemand die ja zegt, en dan kom je waar je zijn wilt.

Lage lasten en innovatie

Als ondernemer moet je je steeds ontwikkelen. Multinationals als Philips en Siemens doen dat, ik doe dat ook en heel graag. Dankzij de kraakbeweging en de sociale huurpolitiek woonde ik goedkoop en ik had een goedkoop kantoor in de binnenstad. Mede daardoor kon ik het me permitteren om tijd te investeren in de ontwikkeling van nieuwe projecten. En in vrijwilligerswerk.

Goede ziektekostenverzekering

Een week nadat ik mijn uitkering had opgezegd (ik had net een opdracht binnen van 10.000 gulden) kreeg ik een blindedarmontsteking. Ik was nog niet verzekerd en toen ik de sociale dienst belde om te vragen of ze me iets langer in de administratie konden houden, weigerden zij. Uiteindelijk moest ik het via de rechter afdwingen. De regel was dat je nog drie maanden in het ziekenfonds zat na het stopzetten van je uitkering. Dat wisten ze bij de Sociale Dienst zelf niet. Gelukkig kan ik als journalist snel informatie achterhalen.

Goede basisvoorzieningen zijn essentieel. Daarom ben ik inmiddels aangesloten bij een www.broodfonds.nl waar je als collectief van zzp-ers voor elkaar zorgt. Toen ik twee jaar geleden ziek was kreeg ik behalve wat geld ook bemoedigende mailtjes. Kom daar eens om bij een verzekeraar.

Vliegende start

Ik had met de Jonge Sla indertijd geluk met de vliegende start: die opdracht van 10.000 gulden. Normaal  krijg je maar een half jaar tijd om je als zelfstandige uit de uitkering te werken. Dat  lukt maar weinig mensen.

Scharrelonderneming

Gisteravond was ik op een hele bijzondere bijeenkomst waar ik blij van werd: twee mensen uit Breda vertelden over hun collectief van scharrelondernemers www.devrijeuitloop.nl. Zij hebben afspraken gemaakt met bestuurders en DWI over part-time ondernemen vanuit de uitkering. Dat lijkt me ideaal voor starters: ondernemen binnen een collectief en zo meer tijd krijgen en met andere ondernemers ervaringen en opdrachten uitwisselen.

Sociale investering

Dat zou ik graag willen: collectieve afspraken met DWI en UWV hierover. Op sommige plekken gebeurt het al, maar altijd is het nog afhankelijk van de welwillendheid van een persoon binnen de organisatie. Ik wil het voor de hele stad en het liefst landelijk. Dan investeer je in armoedebestrijding en in mensen die het leven mooier maken. Dat is een investering in de toekomst.

Nies Medema, www.jongesla.org